Siostry

           "...Przecież życie jest takie krótkie, że szkoda marnować go na ludzi i sprawy, które nie tylko nas nie wzbogacają,ale coś nam odbierają - na przykład pewność siebie lub radość życia..."

Agata Niemirska jako dziecko została porzucona przez matkę-artystkę. Dziewczynkę wychowywał ojciec i jego druga żona, Teresa. Mimo iż macocha była jej bardziej matką, przyjaciółką niż obcą kobietą Agata czuła się pokrzywdzona, wybrakowana. Nie miała przez to udanego dzieciństwa. Jedyną pociechą, wsparciem i ostoją była dla niej przyrodnia siostra Daniela. Z nią od zawsze łączyły ją świetne relacje.
Pewnego dnia Agata dostaje wiadomość o pogrzebie nieznanej matki. Wybiera się tam w towarzystwie Danieli. Na miejscu, w górskim miasteczku Zmysłowie na obie panie czeka niespodzianka w postaci dziewięcioletniej Tosi, jak się okazuje, przyrodniej siostry Agaty.
Niemirska staje przed trudnym wyborem; może zaopiekować się siostrą, odszukać jej ojca lub zabrać ją do siebie albo przeprowadzić się do Zmysłowa.
Kobieta dodatkowo musi uporać się ze swoim nieutulonym żalem do matki, z przeszłością, a także uporządkować sprawy bieżące.
Jak postąpi? Czy uda się jej wybaczyć matce? A może prawda o porzuceniu zawiera drugie, zagadkowe dno?
"Siostry" to pierwszy tom cyklu Czary codzienności. Jest to wspaniała, wielowątkowa powieść. Nie sposób się w nią nie wciągnąć, nie kibicować bohaterkom w ich zmaganiach.
Autorka ma ogromny dar snucia pięknych historii, które wzbudzają emocje, są pełne życia, zawierają prawdy i mądrości życiowe.
Bardzo się cieszę, że "Siostry" będą miały kontynuację.
Polubiłam siostry Niemirskie jak nazywają je mieszkańcy Zmysłowa oraz wielu z mieszkańców tego urokliwego miasteczka. Chętnie odwiedzę je jeszcze raz, na łamach drugiego tomu cyklu.