Spacer nad rzeką

 Kto był choć raz w Kazimierzu Dolnym wie, że jest to niezwykle klimatyczne miasto, wręcz magiczne. Miasteczko, do którego chce się wracać. Ze mną było to samo. Oczywiście nie zawsze ma się czas na podróże, ale na szczęście powstała tak książka jak "Spacer nad rzeką", dzięki której jeszcze raz odwiedziłam miasto, w którym tak wiele osób jest zakochanych.
Autorka opisuje scenerię  tak obrazowo, że czuje się namacalnie każde tchnienie tego miejsca.
Nie o Kazimierzu jednak jest ta powieść, chociaż on stanowi piękną jej oprawę.
Zosia, młoda mężatka przyjeżdża z Warszawy do Kazimierza  niejako na zesłanie.  Jest w ciąży i jej mąż, Paweł, z zawodu lekarz chce, by przyszła matka miała wszystko, co najlepsze. Czyli zdrowe powietrze, wypoczynek i opiekę. Sam z racji częstych dyżurów nie może zająć się Zosią tak jakby tego chciał. Na zesłaniu na prowincji Zosia zostaje serdecznie przyjęta przez  rodzinę Pawła oraz czule zaopiekowana. Po bardzo niedługim czasie zesłanie nie jest dla niej więzieniem, ale czystą przyjemnością. Poznaje miasto, jego mieszkańców i wkrótce, gdy jej zwolnienie się kończy, nie ma zamiaru wracać do stolicy.
Oczywiście życie nie może być takie piękne, problemy muszą się pojawić. Problemy mają  na imię Mikołaj, czarna owca w rodzinie Rybickich.
Dodatkowo na każdym kroku Zosia natyka się na rodzinne tajemnice, które prowadzą do Julii, byłej żony Pawła. Nikt nie chce o niej rozmawiać, co irytuje i potęguje napięcie.
Zosia musi się zmagać z własną, kobiecą naturą, która podsuwa jej obraz siebie jako szarej myszki i Julii - pięknej, charyzmatycznej kobiecie. Czuje się jakby żyła w cieniu tamtej.
Czy tajemnice pozostaną tajemnicami na zawsze? Czy jednak ujrzą światło dzienne? I jaki to będzie miało wpływ na całą rodzinę? I czy czarna, rodzinna owca naprawdę jest taka czarna?
Cudowna, mądra powieść, niosąca ze sobą ciepło i niepowtarzalną atmosferę. Z każdym zdaniem  płynie do czytelnika strumyczek optymizmu, pozytywnych myśli.
Jest to naprawdę świetna książka na zimne wieczory. Rozgrzewa lepiej niż grzane wino.
Polecam gorąco, albo jeszcze goręcej.