Trzy zimy

   Tego roku zimy praktycznie nie było. Mimo tego, że nie jest to moja ulubiona pora roku miło byłoby podziwiać  choć przez chwilę bielutki świat. Na łamach powieści Magdaleny Kopeć za to, przeżywać możemy aż trzy zimy. I to takie z prawdziwego zdarzenia.
Przenieśmy się więc do wieku XIX - go. W majątku Rogaszyce mieszka Mikołaj Sobierajski z dwoma córkami, pannami na wydaniu; Heleną i Marianną oraz ze swoją matką. To trudne czasy dla ojczyzny i trudne do prowadzenia interesów. Mikołaj nawiązuje współpracę z nowym sąsiadem, Andrzejem Rohowem. Sprawy toczą się zadziwiająco pomyślnie, w dodatku młodsza córka Mikołaja, Marianna i Andrzej zdają się mieć ku sobie.
Sobierajski wolałby najpierw wydać za mąż Helenę, jednak ta, po niespodziewanej śmierci narzeczonego wycofała się z życia towarzyskiego i przestały ją interesować sprawy damsko - męskie.
Przeciwna związkowi młodych jest natomiast  starsza pani Sobierajska. Teoretycznie nic oprócz pochodzenia nie może zarzucić Rohowowi, jednak  jego półrosyjskie korzenie bardzo uwierają seniorkę rodu.
Los  zdaje się nie sprzyjać zakochanym. Dookoła zamieszki zwiastujące powstanie, głęboka niechęć ludzi do Moskali, za jakiego większość ludzi ma i Andrzeja i do tego wszystkiego śmiertelny wypadek Mikołaja powodują zerwanie zaręczyn.
Na głowę Marianny spadają obowiązki związane z majątkiem. Babcia bardziej utrudnia  niż pomaga, Helena całkowicie  wycofała się w swój świat. Jednak młoda kobieta zdaje się dźwigać z mocą swój krzyż. Serce wyrywa się ku utraconej miłości, ale sprawy codzienne pochłaniają każdą romantyczną myśl. Czy los splecie jeszcze ich drogi, czy postawi na drodze dzielnej Marianny bardziej odpowiedniego mężczyznę?
Uwielbiam takie książki. Romans z historią w tle. Barwne postacie bohaterów i do tego piękna historia. Czego chcieć więcej?
Jestem zachwycona i nie mogę zrobić niczego innego, tylko polecić gorąco.