Pokojówka miliardera

   Jest wiek XIX. Młodziutka Clara Kelley płynie na statku z rodzimej Irlandii do Stanów. Rodzina jej jest skraju ubóstwa i jedynym wyjściem z sytuacji jest wysłanie Clary na zarobek do bogatego kraju. Dziewczyna wygląda nędznie, jest przerażona, nie ma za wielkich szans na otrzymanie godziwej pracy. W Pittsburghu, w którym ma szukać zatrudnienia mieszka jej kuzyn. On sam ma dużą rodzinę i kiepsko sobie radzi. Jednak Clara nie dociera do kuzyna, na skutek szczęśliwej dla siebie pomyłki zostaje zatrudniona jako osobista służąca w domu pana Carnegiego. Ponieważ dziewczyna jest bystra i szybko się uczy zostaje szybko doceniona przez matkę pana domu.
Natomiast sam Andrew Carnegie zachwyca się intelektem i analitycznym umysłem Clary. Uwielbia snuć długie rozmowy z nową służącą, co jednak w jego kręgach jest czymś nieodpowiednim. Mimo że Andrew wzbogacił się doskonale pamięta smak niedostatku. Nie zadziera nosa, nie wykorzystuje służby i ma wyjątkowy dryg do biznesu. Clara  natomiast każde słowo Andrew starannie zapamiętuje i wkrótce potrafi udzielić mu niezwykle celnych porad.
Jak łatwo się domyślić między naszą parą bohaterów rodzi się uczucie. Ale czy ma ono szansę na rozkwit? Czy jest ono prawdziwe? Czy jest ważniejsze od pozycji i pieniędzy?
Przyznam, że mam mieszane uczucia, co do tej powieści. Jest napisana ciekawie, w świetnym stylu. Historia Clary jest wzruszająca, jej prawy charakter godny podziwu, ale czegoś mi zabrakło.
Może właśnie tej pasji w rozmowie, oddawaniu się miłości. Te sprawy autorka  potraktowała po macoszemu. Szkoda, że nie rozwinęła bardziej tego wątku. Oczywiście nie chodzi o to, by przekształciła swoją powieść w tkliwy romans. Nie. Ale trochę emocjonalności w kontaktach między miliarderem a pokojówką, by się przydało.
Jeśli chcecie sami poznać losy pokojówki Clary w domu znanego miliardera, chwyćcie czym prędzej za książkę. Ciekawa jestem jakie będą Wasze odczucia.