Przejdź do głównej zawartości

Jedenaście Tysięcy Dziewic

      ...."To jest kaplica Jedenastu Tysięcy Dziewic. Dobrze się tam czuję. To moje miejsce. Zawsze się tam modliłam. Od lat. Każdy ma jakieś swoje miejsce, ja mam to..."

"Jedenaście tysięcy dziewic" to powieść niejednoznaczna i wielowątkowa.
Opowiada historie kilku kobiet. Jedną z nich jest chorująca na raka Anna. To z jej postacią wiążą się losy pozostałych kobiet.
Od Anki odchodzi mąż, który boi się jej choroby. Ona sama jest tym rozczarowana,ale nie rozpacza. Między nimi nie ma już od dawna miłości i zrozumienia. On wiąże się ze swoją dawną znajomą, Gosią. Małgorzata jest rozwiedziona, ale mimo niechęci do byłego męża, Jakuba, utrzymuje poprawne stosunki z byłą teściową, Romą.
Dalej łańcuszek powiązań prowadzi do nowej kobiety Jakuba, Honoraty.
Poznajemy również Monikę, koleżankę Anki oraz jej matkę Grażynę.
Wszystkie te kobiety nie są szczęśliwe, mają swoje mroczne tajemnice, niosą ze sobą  trudny do udźwignięcia ciężar przeszłości, która odcisnęła na nich swe piętno. Ich życie nie należało i nadal nie należy do łatwych. Zmagają się z trudnymi wyborami i zwyczajną codziennością.
Autorka kreśli prawdziwe, nieszablonowe sylwetki bohaterek, co czyni z jej książki powieść życiową, pełną blasków i cieni. Na wskroś prawdziwą. Przy okazji poruszającą  trudne tematy.
Lektura ta, to niby obyczajówka, ale taka niezwyczajna. Dobrze napisana, ale nie całkiem łatwa w odbiorze. Na dodatek zachwycająca pięknem Gdańska. Czytelnik może poczuć jego niepowtarzalny klimat.
To moja pierwsza powieść pani Marat, ale  z pewnością nie ostatnia. Będę wypatrywać tytułów opatrzonych jej nazwiskiem.


Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka

Komentarze

  1. Książkę mam już na półce, ale chwilowo brak mi czasu, aby się zabrać za jej czytanie. Niemniej co się odwlecze to nie uciecze :)

    OdpowiedzUsuń
  2. To prawda, że nie uciecze. i znam ten ból, jak nie ma sie czasu na wszystkie książki stojące na pólkach.

    OdpowiedzUsuń
  3. Mi ogromnie przypadła do gustu ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie kojarzę pisarki,a tą powieścią mnie zaciekawiłaś.

    OdpowiedzUsuń
  5. To raczej nie jest lektura w moim guście, więc sobie odpuszczę ;)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Narodziny gniewu

Od ukazania się książki na rynku często natykałam się na pełne zachwytu recenzje. Mimo tego jakoś nie dowierzałam do końca w kunszt tej książki. Jednak nie ukrywam, że coś mnie do niej ciągnęło. Ciągle jednak odsuwałam powieść na później.
Oj, i po co mi to było?
Jak się do niej dobrałam, to dosłownie przepadłam. I nie , nie od pierwszej strony. Przepadłam od momentu gdy zaczęła się II wojna światowa. Otóż autorka pisze o wojnie tak, jak to opowiadała mi przed laty babcia, która przeżyła okupację niemiecką. Nie jest łatwo mówić, pisać o tamtych czasach. Trudne sytuacje, niebezpieczeństwo, okrutność okupantów i ludzi. Niepewność, strach. A w tym wszystkim starania o zwykłe życie, miłość, przyjaźń.
Bohaterowie powieści rzuceni są w wir wojny. Każdy radzi sobie jak potrafi. Jedni za wszelką cenę chcą być sobą, wytrwali w swoich ideałach, inni płyną z prądem dbając głownie o wygodę, a jeszcze inni starają się być po prostu przyzwoitymi ludźmi.
Hanka i Alicja to dwie przyjaciółki z miejs…

Musso i jego najnowsze "dziecko"

Nowe dziecko Guillaume Musso to Dziewczynka!
A konkretnie to"Dziewczyna z Brooklynu". Na razie jest tylko dostępna w języku francuskim,ale jest nadzieja, że wkrótce ukaże się na rynku polskim.
Czekam, a Wy?

Życie na wynos

Na powieściach autorstwa Olgi Rudnickiej powinno być zamieszczone ostrzeżenie; nie czytać publicznie, czytanie grozi niekontrolowanymi wybuchami śmiechu.
Po książki pisarki sięgam z zamkniętymi oczami i zawsze jest to ogromna przyjemność i świetna zabawa.
"Życie na wynos" jest kontynuacją przygód zwariowanej pisarki Emilii Przecinek i jej rodziny, którą to mogliśmy poznać w tomie pt. "Granat po proszę". Niech jednak nie martwią się ci, którzy nie mieli okazji przeczytać pierwszej części, śmiało można czytać obie książki niezależnie.
Tym razem Emilia biedzi się nad kolejną książką, ale ma pewien zastój w pisarstwie. Nijak nie może ruszyć do przodu. Wszystko i wszyscy dookoła mimo starań zamiast jej pomagać tylko przeszkadzają. Mistrzyniami zamieszania są dwie starsze panie; matka i teściowa Emilii. Sytuacji oczywiście nie ułatwia fakt. że w piwnicy apartamentowca, w którym mieszkają Przecinkowie zostaje znaleziony trup. Rzecz jasna zwłoki odnajduje nasza niezastąpi…