Przejdź do głównej zawartości

Pamiętnik Christophera

Pamiętnik Christophera Duchy Dollangangerów " Pamiętnik Christophera. Duchy Dollangangerów" to drugi tom nawiązujący do  sekretów rodziny Foxworthów i Dollangangerów.
Nastoletnia Kristin jest daleką kuzynką rodu Foxworthów. Nie przysparza jej to sławy. W ludzkiej pamięci wciąż tkwią echa wydarzeń związanych z uwięzieniem czwórki dzieci na poddaszu rezydencji.
W ręce Kristin trafia pamiętnik napisany ręką najstarszego brata, Christophera. Dziewczyna zaczyna czytać zapiski chłopaka, mimo że jej ojciec sprzeciwia się temu, nie chce rozgrzebywać przeszłości. Dla Kristin pamiętnik jest jednak wciągającą lekturą. Dodatkowo jej nowy chłopak Kane, dowiedziawszy się o dzienniku namawia dziewczynę do wspólnego czytania. Ma na  myśli również odgrywanie, wczuwanie się w role bohaterów  pamiętnika, Kathy i Chrisa. Zaczynają więc czytanie w scenerii przypominającej więzienie dzieci - na poddaszu.
Historia wciąż przeraża. Okrucieństwo babki i matki uwięzionego rodzeństwa wręcz poraża.
Młodzi zakochani na lekturę przeznaczają każdą wolną chwilę.  Kristin zaczyna podejrzewać, że Kane spotyka się z nią tylko dla pamiętnika. Każdą bowiem randkę albo zaczynają  albo kończą na czytaniu. Nastolatka boi się chwili, gdy przeczytają ostatnią stronę, bo być może  wtedy zakończy się również i ich romans.
Książka jest dość interesująca, choć trochę jestem zawiedziona. Spodziewałam się wyjaśnienia większej ilości mrocznych sekretów, bardziej intensywnej akcji. Niemniej końcówka tego tomu rozpaliła we mnie iskrę ciekawości i teraz będę z niecierpliwością oczekiwać trzeciej części powieści.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka

Komentarze

  1. Uwielbiam twórczość autorki, a tą serię to już w ogóle :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Mi bardziej podobała się seria o Rain,ale do "Kwiatow na poddaszu" mam już długoletni sentyment.

    OdpowiedzUsuń
  3. Książkę mam na półce i jak znajdę wolniejszą chwilę to postaram się ją przeczytać.

    OdpowiedzUsuń
  4. Chciałam czytać ,,Kwiaty na poddaszu", ale zupełnie nie ten język. Odpuściłam sobie twórczość tej pisarki, więc po tę publikację też nie sięgnę.

    OdpowiedzUsuń
  5. czytała I tom, planuję przeczytać również ten - ale trochę szkoda, że nadal brakuje w serii "pazura"...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj tak, mi też tego brakuje. Może trzecia część nam go pokaże.

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Narodziny gniewu

Od ukazania się książki na rynku często natykałam się na pełne zachwytu recenzje. Mimo tego jakoś nie dowierzałam do końca w kunszt tej książki. Jednak nie ukrywam, że coś mnie do niej ciągnęło. Ciągle jednak odsuwałam powieść na później.
Oj, i po co mi to było?
Jak się do niej dobrałam, to dosłownie przepadłam. I nie , nie od pierwszej strony. Przepadłam od momentu gdy zaczęła się II wojna światowa. Otóż autorka pisze o wojnie tak, jak to opowiadała mi przed laty babcia, która przeżyła okupację niemiecką. Nie jest łatwo mówić, pisać o tamtych czasach. Trudne sytuacje, niebezpieczeństwo, okrutność okupantów i ludzi. Niepewność, strach. A w tym wszystkim starania o zwykłe życie, miłość, przyjaźń.
Bohaterowie powieści rzuceni są w wir wojny. Każdy radzi sobie jak potrafi. Jedni za wszelką cenę chcą być sobą, wytrwali w swoich ideałach, inni płyną z prądem dbając głownie o wygodę, a jeszcze inni starają się być po prostu przyzwoitymi ludźmi.
Hanka i Alicja to dwie przyjaciółki z miejs…

Musso i jego najnowsze "dziecko"

Nowe dziecko Guillaume Musso to Dziewczynka!
A konkretnie to"Dziewczyna z Brooklynu". Na razie jest tylko dostępna w języku francuskim,ale jest nadzieja, że wkrótce ukaże się na rynku polskim.
Czekam, a Wy?

Życie na wynos

Na powieściach autorstwa Olgi Rudnickiej powinno być zamieszczone ostrzeżenie; nie czytać publicznie, czytanie grozi niekontrolowanymi wybuchami śmiechu.
Po książki pisarki sięgam z zamkniętymi oczami i zawsze jest to ogromna przyjemność i świetna zabawa.
"Życie na wynos" jest kontynuacją przygód zwariowanej pisarki Emilii Przecinek i jej rodziny, którą to mogliśmy poznać w tomie pt. "Granat po proszę". Niech jednak nie martwią się ci, którzy nie mieli okazji przeczytać pierwszej części, śmiało można czytać obie książki niezależnie.
Tym razem Emilia biedzi się nad kolejną książką, ale ma pewien zastój w pisarstwie. Nijak nie może ruszyć do przodu. Wszystko i wszyscy dookoła mimo starań zamiast jej pomagać tylko przeszkadzają. Mistrzyniami zamieszania są dwie starsze panie; matka i teściowa Emilii. Sytuacji oczywiście nie ułatwia fakt. że w piwnicy apartamentowca, w którym mieszkają Przecinkowie zostaje znaleziony trup. Rzecz jasna zwłoki odnajduje nasza niezastąpi…