Przejdź do głównej zawartości

Patrz jak tańczę



Patrz, jak tańczę - Wilson Sari








Taniec, lekkie unoszenie się w powietrzu, delikatność i zwiewność, to piękno w czystej postaci.
Balet to perfekcjonizm, całkowita kontrola swojego ciała. Jednocześnie kruchość i siła.
Bycie baletnicą wymaga wielu wyrzeczeń. Balet to nie tylko taniec, to styl życia, świat, do którego dostęp mają tylko nieliczni.
Mira jest jedenastoletnią początkującą tancerką. Bycie perfekcyjną w tym co robi, uskrzydla ją. Taniec to jej pasja i całe życie.
Rodzice dziewczynki rozstają się. Matka wyjeżdża z miasta w poszukiwaniu własnego ja, Mira mieszka z ojcem i jego nową rodziną.
Chodząc do szkoły baletowej, jaj cały czas wypełniają treningi. Poza tym nię ma już nic.
Dziewczynka jest coraz lepsza w tańcu. Zostaje dostrzeżona przez samego dyrektora Balanchine'a, który co roku wybiera kilka lub jeszcze mniej dziewcząt do znanych przedstawień. Być baletnicą Balanchine'a to wielkie wyróżnienie.
Mira spotyka na swej drodze charyzmatycznego miłośnika sceny baletowej, Maurice'a. Mężczyzna okazuje jej swój podziw, opowiada historię baletu i największych jego gwiazd. W prezencie daje nastolatce pointę Pawłowej, słynnej baleriny.
Mirze imponuje uznanie, jakie maluje się w oczach Maurice'a dla jej osoby. Syci się tym zachwytem i pragnie tańczyć tylko dla niego.


"...Mira jest baletnicą Balanchine'a, poziom B w SAB-ie, ma bogatego chłopaka z eleganckim mieszkaniem, który uwielbia patrzeć, jak ona tańczy, który żyje po to, żeby ją oglądać. Ile dziewcząt ma tak dobrze?.."






Sytuacja Miry za jakiś czas zmienia się i niestety dochodzi do tragedii.
Przez własną naiwność, przez niedopatrzenia rodziców dziewczynka traci wszystko.
Jakie decyzje będzie musiała podjąć młodziutka dziewczyna? Jaka przyszłość ją czeka? Jaką cenę musi zapłacić za własne marzenia?


Książka Sari Wilson to nie jest powieść, jak się spodziewałam tylko o świecie tańca. Jest o trudnych relacjach międzyludzkich o naiwnej, niedojrzałej postawie dziewcząt, którym obiecuje się sławę i podziw, dla którego można zrobić wszystko.
Niegotowość do życia dorosłego, uwięzienie w ciałach dorastających nastolatek, emocjonalności małych dziewczynek to część tej historii.
Akcja tu nie toczy się brawurowo, raczej snuta jest powoli, z rozmysłem.  Losy Miry, przetykane są opowieściami Kate Randell, profesor tańca, której kariera tancerki niegdyś legła w gruzach, a kariera znanej i cenionej wykładowczyni ma szanse podzielić jej los.
Co łączy te bohaterki? I co je dzieli? Musicie odkryć to sami.
Wystarczy wziąć książkę i wkroczyć do magicznego świata baletu.




Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję Wydawnictwu W.A.B.







Komentarze

  1. Jeśli będę miała taką możliwość, na pewno przeczytam tę książka. 😊

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niedługo będę organizować konkurs, gdzie do wygrania będzie ta powieść. Zapraszam do udziału:)

      Usuń
  2. Jestem ciekawa czy i mnie by zainteresowała ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Jestem bardzo ciekawa tego tytułu, ale również trochę się obawiam, mając w pamięci negatywne recenzji, z którymi już się zetknełam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiadomo, każdemu podoba się coś innego, każdy oczekuje po książce innych wrażeń. Trzeba samemu spróbować i się przekonać.

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kachna

Kachna jest młoda. Kachna jest pogubiona. Kachna jest zbuntowana. Tytułowa bohaterka jest dziewczyną z przeszłością  i to nie byle jaką. Wychowywana przez ojca dla którego była ważna tylko reputacja i kariera, popada w konflikt z prawem, na skutek czego trafia do poprawczaka. Po wyjściu na wolność nie potrafi odnaleźć się w świecie. Na szczęście pojawia się tajemniczy Karol, który niczym dobry duch zabiera ją do osady, miejsca niesamowitego, oderwanego od rzeczywistości a jednak jak najbardziej normalnego. Dziewczyna ma tam przebyć swoją resocjalizację, poukładać swoje sprawy. Pomóc ma jej w tym prowadzenie dziennika, w którym ma zapisywać swoje myśli, spostrzeżenia. Kachna na początku nikomu z mieszkańców osady nie ufa. Nie rozmawia z nikim oprócz Karola,lecz jej miłość do książek skłania ją do wizyty w miejscowej bibliotece. Tam zaprzyjaźnia się z Wolfangiem, który okaże się dla niej nie tylko bratnią duszą.Kachna dostrzega też, że pisanie sprawia jej pewną przyjemność. Od tego ...

Lata miłości

Po ten tytuł sięgnęłam głównie dlatego, iż akcja rozgrywa się  w czasach gdzie królowały Dzieci Kwiaty.  A ja mam sentyment do hipisów. Na początku poznajemy Celeste, która stoi u progu kariery wokalnej. Wszystko w jej życiu kręci się wokół śpiewu.  I to ta chęć zrobienia kariery, zdobycia sławy częściowo zrujnowała jej życie. Tak przynajmniej sama sądzi. Podczas jednej z szalonych nocy  pod wpływem LSD bierze udział w imprezie. Poddaje się narkotykowemu zatraceniu i uprawia seks ze świeżo poznanym piętnastolatkiem, Theodore. Owocem tej nocy jest jej córka, Lana, którą wychowuje samotnie. Stara się trzymać ją jak najdalej od  świata muzyki, chociaż wie, że dziewczynka odziedziczyła po niej piękny głos.  Całe dzieciństwo wmawiała córce, że tylko nauką i wykształceniem coś osiągnie. Lana nie ma więc przyjaciół, ani żadnych przyjemności na jakie mogą sobie pozwolić jej rówiśnicy. Po latach, gdy dziewczyna staje się kobietą, do Londynu przyjeżdża on, Theodore....

Pasjans

Tori jest pesymistycznie nastawioną do życia pesymistką. Buntuje się przeciwko wszystkiemu. Na niczym jej nie zależy. Nie lubi towarzystwa.  Z nikim  praktycznie nie rozmawia. Zaledwie toleruje jedną z koleżanek z klasy, wysłuchuje jej opowieści o chłopcach, modzie i wszystkich rzeczach, które powinny interesować  typowe nastolatki. Cóż, Tori nie jest typowa.  Ma właściwie jedną pasję - prowadzi bloga i jemu poświęca każdą chwilę. Wszystko się zmienia gdy do jej szkoły  zaczynają uczęszczać dwaj chłopcy; jej dawny przyjaciel z dzieciństwa Lukas i nieznany jej Michael. Obaj starają się za wszelką cenę trzymać blisko Tori, chcą się zaprzyjaźnić. Dziewczyna jest raczej nieufna, przecież przyjaźń jej nie interesuje. Razem z pojawieniem się w jej życiu owych chłopców w szkole dzieją się dziwne rzeczy. Ktoś założył stronę internetową pod nazwą Pasjans. Za pomocą tej strony przekazuje uczniom filmiki, wiadomości, organizuje imprezy. Tori jest zaniepokojona, każd...