Uwikłana

Alicja Sinicka oczarowała mnie  "Stażystką"i od tej pory biorę w ciemno wszystko co napisała. Już od jakiegoś czasu czekałam na książkę, która pochłonęłaby mnie na tyle , bym zapomniała o całym świecie.  Trafiałam na różne ciekawe pozycje, czytałam z przyjemnością, bo to przecież w końcu moje ulubione zajęcie. Niemniej ciągle czegoś było mi mało. I oto pojawiła się "Uwikłana".

Jeżeli szukacie wciągającego," nieodkładalnego" thrillera to "Uwikłana" będzie świetnym wyborem.

 Zuza jest poetką. Jest bardzo wrażliwa, wszystko odbiera bardziej. Została wychowana przez rodziców adopcyjnych. Ojca biologicznego nigdy nie znała, a matka , cierpiąca na chorobę psychiczną, popełniła samobójstwo. Rodzice adopcyjni zanim zmarli dali Zuzie i jej adopcyjnej siostrze Zosi całą swoją miłość. Dzieciństwo i wczesną młodość dziewczyny miały szczęśliwe. Było tak do czasu pewnej dyskoteki, na której Zośka zaginęła. Nikt nie wie, co się stało. Zuza prawie nic nie pamięta z tamtej nocy. Natomiast dręczą ją koszmary, policja nie dowierza jej utracie pamięci.

Michał, jej chłopak zaprasza ją do swojego rodzinnego domu, żeby nabrała dystansu, w innym otoczeniu, z dala od rzeczy, które przypominały jej o nieszczęściu, jest zdaje się na psychiczny odpoczynek duża szansa.

Dzieje się jednak inaczej. Nocne koszmary nie ustępują, w domu Michała i jego brata Juliusza jest dość mroczna atmosfera, która wyzwala w Zuzie lęk. Dziewczyna zaczyna mieć również halucynacje. Jest przeświadczona, że miała coś wspólnego z zaginięciem siostry. Wrażenie to potęgują jeszcze komentarze pod jej wierszami od tajemniczego nadawcy. 

Zuza zaczyna wariować. Jest podejrzliwa, stale zmęczona, dużo rzeczy jej umyka. Podejrzewa, żę odziedziczyła chorobę po swojej matce.

Michał ją wspiera, zapewnia o swojej miłości. Jest dla niej oparciem, jednak nie zawsze jego zachowanie jest dla niej zrozumiałe. Natomiast Juliusz i pomieszkująca u braci dziewczyna z sąsiedztwa Liwia, budzą jej niepokój. Coś jest nie tak. Ale jak odróżnić rzeczywistość od urojeń ? 

Książkę czyta się jednym tchem. Przeżywamy z bohaterką jej wszystkie odczucia i wydarzenia, które ją spotykają. Żyjemy tą powieścią, a może właściwie należałoby powiedzieć, że żyjemy w niej. Wydaje się, że domyślamy się zakończenia, jednak autorka udowadnia, że potrafi zaskoczyć czytelnika. Myli tropy, by na koniec wcisnąć nas w fotel.

 Polecam, zwłaszcza miłośnikom thrillerów.