Przejdź do głównej zawartości

Kobieta z czerwonym notatnikiem

Kobieta z czerwonym notatnikiem - Laurain Antoine "Kobieta z czerwonym notatnikiem" to krótka powieść francuskiego pisarza Antoine Lauraina. Niby jest to książka obyczajowa,ale daleko jest jej do zwyczjności.
Historia rozpoczyna się od damskiej torebki.
Torebkę ową znajduje pewien księgarz, Laurent. Bardzo chce ją zwrócić właścicielce, ale wewnątrz nie znajduje praktycznie nic, co wskazywałoby na tożsamość kobiety. Co prawda jest w niej notes, lecz w nim są tylko luźne zapiski. Książka znanego autora, dzięki swojej dedykacji zdradza tylko imię kobiety.

..." Powinien przestać czytać czerwony notes Laure i opróżnić do końca torebkę, w której  ciągle mogła się kryć jakaś wskazówka, nazwisko albo adres.Zostało jeszcze kilka kieszonek, niektóre zapinane na zamek błyskawiczny. Nigdy by nie pomyślał, że w damskiej torebce może być tyle skrytek i zakamarków. To trudniejsze niż wypatroszenie ośmiornicy..."

Tymczasem Laure trafia do szpitala. Złodziej, który ukradł jej torebkę uderzył ją w głowę. Przez kilka dni kobieta leży w śpiączce.
Odwiedza ją tylko jej współpracownik, William. To on również dokarmia jej kota.
Laurent bawiąc się w detektywa szuka niezmordowanie właścicielki torebki. I co dziwniejsze, w końcu udaje się mu poznać jej nazwisko i adres. Jest wniebowzięty.
Ale czy ma prawo wtargnąć tak bezceremonialnie w życie  obcej bądź co bądź kobiety?
W sprawę niespodziewanie miesza się córka mężczyzny, Chloe.
Czy dojdzie do spotkania? Czy fascynacja nieznajomą i tajemniczą kobietą nie minie zbyt prędko?
Powieść ma niezwykłą lekkość, jest zachwycająca. fabuła mnie porwała, bohaterowie zaintrygowali.
Z jednej strony, jak się dobrze zastanowić, nie ma w tej książce nic nadzwyczajnego, a jednak lekkość, prostota, pomysł sprawiły, że całość mnie po prostu urzekła.
Nie pozostaje mi nic innego jak tylko polecić tę lekturę na zimowe wieczory.

Komentarze

  1. Nie znam tej książki, ale z Twojej opinii wynika, że jest warta uwagi. Zatem postaram się w wolnym czasie sięgnąć po ten tytuł.

    OdpowiedzUsuń
  2. Przekonuje mnie piękna okładka i interesująca treść. Zapisuję do przeczytania. :-)

    OdpowiedzUsuń
  3. Okładka jest mega, a ja nigdy nie słyszałam o tej książce!
    Życzę Ci magicznych Świąt! ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. DZiękuję i również życzę wesołych i pełnych ciepła rodzinnego Świąt:)

      Usuń
  4. Nie jestem do końca przekonana, ale ostatecznie nie mówię nie ;)
    Thievingbooks

    OdpowiedzUsuń
  5. Dałabym jej szansę, bo zapowiada się nawet ciekawie :)
    I rysunek Wieży Eiffla na okładce przyciąga moje spojrzenie <3

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Narodziny gniewu

Od ukazania się książki na rynku często natykałam się na pełne zachwytu recenzje. Mimo tego jakoś nie dowierzałam do końca w kunszt tej książki. Jednak nie ukrywam, że coś mnie do niej ciągnęło. Ciągle jednak odsuwałam powieść na później.
Oj, i po co mi to było?
Jak się do niej dobrałam, to dosłownie przepadłam. I nie , nie od pierwszej strony. Przepadłam od momentu gdy zaczęła się II wojna światowa. Otóż autorka pisze o wojnie tak, jak to opowiadała mi przed laty babcia, która przeżyła okupację niemiecką. Nie jest łatwo mówić, pisać o tamtych czasach. Trudne sytuacje, niebezpieczeństwo, okrutność okupantów i ludzi. Niepewność, strach. A w tym wszystkim starania o zwykłe życie, miłość, przyjaźń.
Bohaterowie powieści rzuceni są w wir wojny. Każdy radzi sobie jak potrafi. Jedni za wszelką cenę chcą być sobą, wytrwali w swoich ideałach, inni płyną z prądem dbając głownie o wygodę, a jeszcze inni starają się być po prostu przyzwoitymi ludźmi.
Hanka i Alicja to dwie przyjaciółki z miejs…

Musso i jego najnowsze "dziecko"

Nowe dziecko Guillaume Musso to Dziewczynka!
A konkretnie to"Dziewczyna z Brooklynu". Na razie jest tylko dostępna w języku francuskim,ale jest nadzieja, że wkrótce ukaże się na rynku polskim.
Czekam, a Wy?

Życie na wynos

Na powieściach autorstwa Olgi Rudnickiej powinno być zamieszczone ostrzeżenie; nie czytać publicznie, czytanie grozi niekontrolowanymi wybuchami śmiechu.
Po książki pisarki sięgam z zamkniętymi oczami i zawsze jest to ogromna przyjemność i świetna zabawa.
"Życie na wynos" jest kontynuacją przygód zwariowanej pisarki Emilii Przecinek i jej rodziny, którą to mogliśmy poznać w tomie pt. "Granat po proszę". Niech jednak nie martwią się ci, którzy nie mieli okazji przeczytać pierwszej części, śmiało można czytać obie książki niezależnie.
Tym razem Emilia biedzi się nad kolejną książką, ale ma pewien zastój w pisarstwie. Nijak nie może ruszyć do przodu. Wszystko i wszyscy dookoła mimo starań zamiast jej pomagać tylko przeszkadzają. Mistrzyniami zamieszania są dwie starsze panie; matka i teściowa Emilii. Sytuacji oczywiście nie ułatwia fakt. że w piwnicy apartamentowca, w którym mieszkają Przecinkowie zostaje znaleziony trup. Rzecz jasna zwłoki odnajduje nasza niezastąpi…