Przejdź do głównej zawartości

A życie się toczy

Okładka książki A życie się toczyAutorka książki, Wiesława Maciejak zaczęła swoją literacką karierę na emeryturze. Pisała opowiadania, wspomnienia. Jej powieść "A życie toczy się" jest sagą rodzinną napisaną w bardzo dojrzałym, znakomitym stylu. Jestem pod wielkim wrażeniem. Zupelnie nie zauważyłam kiedy minęło te ponad siedemset stron.
Opowiadana historia rozpoczyna się od postaci dziedzica Wólki Podleśnej, Kazimierza Bilskiego.  Praktycznie w jednym czasie nasz bohater uwodzi i zniewala dwie kobiety; jedną młodziutką pannę na wydaniu i drugą, swoją służącą. Obie kobiety jednej burzliwej nocy wydają na świat córki.
 Julia dorasta w domu gdzie jest kochana i niczego jej nie brakuje i  Marianna, odpychana przez matkę, żyjąca w biedzie.
Autorka skupia się głownie na historii Marianny, jej dorastaniu, rodzinie, nieszczęściach i radościach jakie pojawiają się w jej życiu. O Julii pojawiają się tylko epizody.
Marianna nie ma łatwo, żyje w biedzie. Nie ma szczęścia, co do mężczyzn . Jeden idzie na wojnę zanim zdąży ją poślubić, następny ginie w tragicznym wypadku, kolejny jest dobrym, choć nieco nudnym mężem. Marianna jest matką samych córek. Każdy chłopiec, którego wydała na świat umiera. Kobieta ma wrażenie, że los sprzysiągł się przeciwko niej, że wisi nad nią jakaś klątwa. Ale mimo wszelkich nieszczęść, przeciwności losu  Marianna daje sobie w życiu radę, a także potrafi pomóc potrzebującym.
W książce przedstawione są również losy jej córek i wnuczki Teresy. Teresa jest kluczową postacią, dzięki której historia i czas opowiadany w powieści zataczają koło i sprawiają, że życie nadal się toczy.

"... Czas zatoczył koło. dzieci, wnuki i prawnuki przez cały wiek rodzili się, kochali, cierpieli, umierali. Po prostu żyli..." 
 
Przyznam, że nie spodziewałam się aż  tak dobrej książki. Jestem oczarowana.
Autorka ma wielki dar. Opowieść, którą snuje zawiera opis zdarzeń przez okres stu lat. Nie brakuje w niej wzruszeń, emocji. To piękna powieść z historią w tle. Spędziłam z nią cudowne chwile. Nie sposób się do czegoś przyczepić. Nie mogę zrobić nic innego tylko polecić tę sagę. Nie zawiedziecie się.

Komentarze

  1. Nie słyszałam o tej książce i o tej sadze; okładka mnie wręcz urzekła! No i polska literatura, ależ jestem ciekawa :)

    Pozdrawiam! :))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Powieść warta grzechu:) A okładka faktycznie cudna:)

      Usuń
  2. Dam się zdecydowanie namówić :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się. Mam nadzieję, że książka urzeknie Cię tak jak i mnie.

      Usuń
  3. Widzę, że to bardzo obszerna, ale nadzwyczaj ciekawa publikacja. Sprawdzę, czy jest dostępna w bibliotece.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Narodziny gniewu

Od ukazania się książki na rynku często natykałam się na pełne zachwytu recenzje. Mimo tego jakoś nie dowierzałam do końca w kunszt tej książki. Jednak nie ukrywam, że coś mnie do niej ciągnęło. Ciągle jednak odsuwałam powieść na później.
Oj, i po co mi to było?
Jak się do niej dobrałam, to dosłownie przepadłam. I nie , nie od pierwszej strony. Przepadłam od momentu gdy zaczęła się II wojna światowa. Otóż autorka pisze o wojnie tak, jak to opowiadała mi przed laty babcia, która przeżyła okupację niemiecką. Nie jest łatwo mówić, pisać o tamtych czasach. Trudne sytuacje, niebezpieczeństwo, okrutność okupantów i ludzi. Niepewność, strach. A w tym wszystkim starania o zwykłe życie, miłość, przyjaźń.
Bohaterowie powieści rzuceni są w wir wojny. Każdy radzi sobie jak potrafi. Jedni za wszelką cenę chcą być sobą, wytrwali w swoich ideałach, inni płyną z prądem dbając głownie o wygodę, a jeszcze inni starają się być po prostu przyzwoitymi ludźmi.
Hanka i Alicja to dwie przyjaciółki z miejs…

Nabytki biblioteczne (54)

Niech ktoś zabierze ode mnie kartę biblioteczną! Chociaż jedną (operuję bowiem trzema)
Pożyczam książki szybciej niż czytam.
Oddaje jedną, przynoszę trzy. I z żadnej nie jestem w stanie zrezygnować. A czasu co raz mniej.Ale powiedzcie sami, czy można nie przynieść takich cudowności do domu?





Dobrze, że niedługo święta, będę mogła nadgonić trochę czytanie.


   Eliza jest terapeutką. Podczas wielogodzinnych sesji zagląda w głowy swoich pacjentów.
Pewnego dnia orientuje się, że ktoś ją śledzi. Teraz to do jej życia zagląda obcy człowiek.

Kiedy Eliza szuka pomocy, nikt jej nie wierzy.

Tymczasem ON wie już o niej wszystko.
Ma listę.
Eliza jest na niej trzecia.


   W małym, sennym miasteczku tylko na pozór niewiele się dzieje.

Malownicza kamienica z mansardą, której szczyt zdobią dwa zamyślone anioły zwane Serafinami, skrywa pod swym dachem niejedną tajemnicę. Nieprzewidziane okoliczności sprawiają, że Lena, dziewczyna pełna marzeń i wiary w przyszłość, zostaje jej nową lokatorką. Poznaje swoich s…

Życie na wynos

Na powieściach autorstwa Olgi Rudnickiej powinno być zamieszczone ostrzeżenie; nie czytać publicznie, czytanie grozi niekontrolowanymi wybuchami śmiechu.
Po książki pisarki sięgam z zamkniętymi oczami i zawsze jest to ogromna przyjemność i świetna zabawa.
"Życie na wynos" jest kontynuacją przygód zwariowanej pisarki Emilii Przecinek i jej rodziny, którą to mogliśmy poznać w tomie pt. "Granat po proszę". Niech jednak nie martwią się ci, którzy nie mieli okazji przeczytać pierwszej części, śmiało można czytać obie książki niezależnie.
Tym razem Emilia biedzi się nad kolejną książką, ale ma pewien zastój w pisarstwie. Nijak nie może ruszyć do przodu. Wszystko i wszyscy dookoła mimo starań zamiast jej pomagać tylko przeszkadzają. Mistrzyniami zamieszania są dwie starsze panie; matka i teściowa Emilii. Sytuacji oczywiście nie ułatwia fakt. że w piwnicy apartamentowca, w którym mieszkają Przecinkowie zostaje znaleziony trup. Rzecz jasna zwłoki odnajduje nasza niezastąpi…