Bądź przy mnie zawsze

 Gdybym przy wyborze książki do przeczytania sugerowała się tylko tytułem, nigdy bym nie sięgnęła  po najnowszą prozę pani Przybyłek. Tytuł jak dla mnie brzmi dość ckliwie, zdaje się przepowiadać powieść o charakterze mdłego i oklepanego romansu.
Co więc skłoniło mnie do wzięcia tego tomu w ręce? Otóż przepiękna okładka i nazwisko autorki.
Agatę Przybyłek czytam od jej pierwszej książki. I szczerze przyznam, że jedne podobały mi się bardziej, inne trochę mniej. Niemniej zawsze były na plus.
Natomiast ta powieść, to jak dla mnie mistrzostwo świata. Nie boję się powiedzieć tego głośno, że jest to najlepsza książka tej pisarki.
Owszem, mamy tu romans, bez tego nie byłoby dobrej obyczajówki, ale nie na nim opiera się całokształt.
Laura jest świeżo upieczoną panią psycholog. Przyjeżdża na wieś, aby w spokoju odpocząć przed powakacyjnym nawałem pracy przy doktoracie, który zamierza zrobić.
Przypadkowe spotkanie z Alkiem, mieszkańcem owej wsi powoduje, że w Laurze budzi się uśpiona dawno kobiecość. Jej nad wyraz wyzwolona i bezpruderyjna przyjaciółka Magda, zachęca  dziewczynę do pójścia na całość i poddania się namiętności. Laura ma jednak obawy. boi się zaufać, a także nie chce wykorzystywać chłopaka, mając przed oczami swój wyjazd na zagraniczną uczelnię.
Wiejskie życie zwykle nie obfituje w ciekawe wydarzenia, jednak Laurę niejednokrotnie zaskakuje.
Oprócz męskiego i pociągającego Alka na jej drodze stawia także pewną staruszkę, Różę.
Opowiadana przez starszą panią historia, sięgająca czasów wojennych pozwoli naszej bohaterce przewartościować swoje cele, uświadomić jej co naprawdę w życiu się liczy.
Już dawno nie czytało mi się tak dobrze żadnej lektury. Przeniosłam się dzięki autorce do innego świata. Świata gdzie aktualnie jest lato, świata gdzie można podziwiać piękne krajobrazy i kibicować bohaterom w ich zmaganiach z losem.
Jako bonus dostałam kilka wzruszeń, łez i ogrom najróżniejszych emocji.
Polecam i jeszcze raz polecam.