Przejdź do głównej zawartości

Rodzinny park atrakcji

Izabela Pietrzyk jest mi znana jako autorka takich powieści jak "Babskie gadanie" i "Wieczór panieński". Te dwie książki wystarczyły, abym zakwalifikowała pisarkę do grona moich ulubionych autorów. Pozycja opatrzona jej nazwiskiem jest zawsze strzałem w dziesiątkę.
Spodziewałam się więc po "Rodzinnym parku atrakcji" wiele. Otrzymałam jeszcze więcej. Mimo, że jest to dalszy ciąg "Historii rodzinnych", których niestety nie miałam okazji przeczytać to zupełnie to nie przeszkadza w poznaniu rodziny Wiktorii, głównej bohaterki.
Tytuł książki jest bardzo trafny. Jest to bowiem powieść o niebanalnej rodzinie, która na brak atrakcji nie może narzekać.
Po krótce przybliżę sylwetki członków owej rodziny:
Dziadkowie; Bernard i Janina - osobliwe małżeństwo, stale się kłócące, dosłownie o wszystko.
On - narwany, łatwo wybuchający człowiek, z zasady nie zgadzający się z nikim i niczym, wieczny buntownik. Niemniej bardzo uroczy.
Ona - biegająca od przychodni do kościoła i z powrotem, wiecznie narzekająca i lamentująca, niezadowolona z niczego, a już najbardziej ze swej młodszej córki, wiktorii, która ośmieliła się mimo swoich trzydziestu ośmiu lat nie wyjść za mąż.
Córki; Amelia i Wiktoria - starsza to ustawiona życiowo matka Emilki i Mirka, żona Sławka, kapitana żeglugi morskiej. Trochę bezwolna, podporządkowana mężowi. Nie radząca sobie z dziećmi ani z własnym osobistym życiem. Postać dość irytująca ze względu na bierną postawę.
Jej mąż  to totalny despota, manipulant, wszystko musi mieć pod kontrolą. wszystko co złe przypisuje Wiktorii, której szczerze i z wzajemnością nie znosi.
Wiktoria - nauczycielka, stara panna. Trochę roztrzepana i pogodna. dzielnie odpiera ataki matki związane z nieustannym swataniem jej osoby z każdym napotkanym mężczyzną.
Dzieci; Mirek i Emilka -Mirek jest studentem prawa, związany potajemnie ze swoją wykładowczynią Justyną. Nie akceptowany przez swój związek odsuwa się od rodziny.
Emilka - najbarwniejsza i najzabawniejsza postać powieści; osiemnastolatka posługująca się interesującym językiem, nazwanym przez  jej ciotkę polgielskim. Jest to dziewczyna roztrzepana, o nie wyparzonym języku, niezwykle urocza, choć wrednawa.

Nie chcę streszczać całej książki, ponieważ tym sposobem pozbawię was wspaniałej zabawy. Czytam sporo powieści, przy których uśmiech nie schodzi z twarzy. jednak pani Pietrzyk jest dla mnie totalną mistrzynią humoru i ciętej riposty. A o to próbka:

"... - Jutro nie dam rady, kwach totalny w chacie. Ojciec wypływa i świruje jak bąbel w oranżadzie. Nie chcę go prowokować do większego musowania...
- Dżizas! Muszę kończyć. Bąbel już szaleje w salonie i buzuje coraz głośniej. pewnie zaraz wpadnie do mojego pokoju i pianą mi dywan zaleje..."
"... - Wybierasz się gdzieś? - Krzysiek spojrzał z zaciekawieniem na Wiktorię.
- Ma randkę z plackiem - odpowiedziała za ciotkę Emilka. - Ale jest chwilowo w nieogarze i wierzy, że to ciacho, a nie czerstwy racuch.
- Nie rozumiem. Piekarza jakiegoś poznałaś? Czy cukiernika?- dopytywał Krzysiek, nie doczekał się jednak odpowiedzi, bo obydwie kobiety zaczęły się ściskać i przytulać, że nie wiedział, gdzie sie która zaczyna, a gdzie kończy...."

Cała książka emanuje podobnymi dialogami oraz naprawdę komicznymi sytuacjami. Nie jest to tylko powieść lekka i zabawna. Ma również drugie dno; ukazuje problemy, z którymi nie jedna standardowa rodzinna musi się zmagać, pokazuje siłę miłości i stereotypy rządzące ludźmi.
Nie pozostaje mi nic innego jak tylko szczerze polecić "Rodzinny park atrakcji" każdemu czytelnikowi.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Narodziny gniewu

Od ukazania się książki na rynku często natykałam się na pełne zachwytu recenzje. Mimo tego jakoś nie dowierzałam do końca w kunszt tej książki. Jednak nie ukrywam, że coś mnie do niej ciągnęło. Ciągle jednak odsuwałam powieść na później.
Oj, i po co mi to było?
Jak się do niej dobrałam, to dosłownie przepadłam. I nie , nie od pierwszej strony. Przepadłam od momentu gdy zaczęła się II wojna światowa. Otóż autorka pisze o wojnie tak, jak to opowiadała mi przed laty babcia, która przeżyła okupację niemiecką. Nie jest łatwo mówić, pisać o tamtych czasach. Trudne sytuacje, niebezpieczeństwo, okrutność okupantów i ludzi. Niepewność, strach. A w tym wszystkim starania o zwykłe życie, miłość, przyjaźń.
Bohaterowie powieści rzuceni są w wir wojny. Każdy radzi sobie jak potrafi. Jedni za wszelką cenę chcą być sobą, wytrwali w swoich ideałach, inni płyną z prądem dbając głownie o wygodę, a jeszcze inni starają się być po prostu przyzwoitymi ludźmi.
Hanka i Alicja to dwie przyjaciółki z miejs…

Nabytki biblioteczne (54)

Niech ktoś zabierze ode mnie kartę biblioteczną! Chociaż jedną (operuję bowiem trzema)
Pożyczam książki szybciej niż czytam.
Oddaje jedną, przynoszę trzy. I z żadnej nie jestem w stanie zrezygnować. A czasu co raz mniej.Ale powiedzcie sami, czy można nie przynieść takich cudowności do domu?





Dobrze, że niedługo święta, będę mogła nadgonić trochę czytanie.


   Eliza jest terapeutką. Podczas wielogodzinnych sesji zagląda w głowy swoich pacjentów.
Pewnego dnia orientuje się, że ktoś ją śledzi. Teraz to do jej życia zagląda obcy człowiek.

Kiedy Eliza szuka pomocy, nikt jej nie wierzy.

Tymczasem ON wie już o niej wszystko.
Ma listę.
Eliza jest na niej trzecia.


   W małym, sennym miasteczku tylko na pozór niewiele się dzieje.

Malownicza kamienica z mansardą, której szczyt zdobią dwa zamyślone anioły zwane Serafinami, skrywa pod swym dachem niejedną tajemnicę. Nieprzewidziane okoliczności sprawiają, że Lena, dziewczyna pełna marzeń i wiary w przyszłość, zostaje jej nową lokatorką. Poznaje swoich s…

Życie na wynos

Na powieściach autorstwa Olgi Rudnickiej powinno być zamieszczone ostrzeżenie; nie czytać publicznie, czytanie grozi niekontrolowanymi wybuchami śmiechu.
Po książki pisarki sięgam z zamkniętymi oczami i zawsze jest to ogromna przyjemność i świetna zabawa.
"Życie na wynos" jest kontynuacją przygód zwariowanej pisarki Emilii Przecinek i jej rodziny, którą to mogliśmy poznać w tomie pt. "Granat po proszę". Niech jednak nie martwią się ci, którzy nie mieli okazji przeczytać pierwszej części, śmiało można czytać obie książki niezależnie.
Tym razem Emilia biedzi się nad kolejną książką, ale ma pewien zastój w pisarstwie. Nijak nie może ruszyć do przodu. Wszystko i wszyscy dookoła mimo starań zamiast jej pomagać tylko przeszkadzają. Mistrzyniami zamieszania są dwie starsze panie; matka i teściowa Emilii. Sytuacji oczywiście nie ułatwia fakt. że w piwnicy apartamentowca, w którym mieszkają Przecinkowie zostaje znaleziony trup. Rzecz jasna zwłoki odnajduje nasza niezastąpi…